Καλημερα κι απο μενα.
Χαιρομαι που εχουν γραφτει ενδιαφερουσες αποψεις και απο τους δυο σας κι οσο κι αν διαφωνω με πολλα πραγματα,θεωρω πως η συζητηση μας γινεται ολο και πιο επικοιδομητικη.

Master V,
Πιστευω γνωριζεις πως στον Μπαχ και στον Μπετοβεν εριχναν ντοματες καθως η μουσικη τους θεωρουνταν 'κακη' με τα παγιωμενα κριτηρια του κοσμου εκεινης της εποχης.Ο Μπαχ 'αναγκαστηκε' να δουλευει ως αρχιμουσικος σε εκκλησιες γιατι πουθενα αλλου δεν ηταν επιθυμητος.Ο Σαιξπηρ θεωρουνταν γραφικος απο το πολυ κοσμο.Σημερα ομως, καποιοι απο αυτους απεδειξαν την αξια τους με τη διαχρονικοτητα της δουλειας τους,ενω κανεις δεν θυμαται διαττοντες αστερες που την εποχη τους σημειωναν τρομαχτικες πωλησεις και 'διναν στο κοσμο αυτο που ζηταει.'

(Για να ξεκαθαρισω κατι.Δεν εχει να κανει τιποτα απο οσα συζηταμε με το 'λεπτο' η 'χοντρο' μας γουστο.
Σαφεστατα στη τεχνη υπαρχουν συγκεκριμενες σταθερες οπου κρινεται η καλλιτεχνικη αξια.Το οτι καποιοι εμποροι προσπαθουν να μας επιβαλλουν πως δεν υπαρχουν κριτηρια στη τεχνη και το μονο ανωτερο ολων κριτηριο ειναι η υποκειμενικη μας γνωμη ειναι τουλαχιστον επικινδυνο.
Επι τη ευκαιρια,θελω να ευχαριστησω δημοσιως τη γιαγια μου που πιστευε ακραδαντα πως ειμαι καλυτερος του Μονε και του Νταλι ,απο κατι παιδικα σκιτσα που ειχα κανει στα τεσσερα μου χρονια-ετσι,για να κανουμε λιγο χιουμορ....)

Δεν ισχυριστηκα  ποτε πως  οι πωλησεις δεν φανερωνουν τη ποιοτητα ενος τιτλου.Αλλα πως ΜΟΝΑΧΑ οι πωλησεις δεν καταδεικνυουν πως ντε και καλα το προιον ειναι ποιοτικο.Ποσα Wii Fit και Wii Sports υπαρχουν σημερα? Αμετρητοι κλωνοι,ανεπνευστα παιχνιδια που πουλανε προσπαθωντας να εκμεταλλευτουν την επιτυχια των Fit και Sports.Κι αυτο σε πολλες περιπτωσεις το καταφερνουν.Κι αν ερθει καποιος να μου πει πως το Carnival Games ειναι καλυτερο παιχνιδι απο το Sin and Punishment 2 επειδη αυτο δειχνουν αναμφισβητητα οι πωλησεις,τοτε θα χαμογελασω με θλιψη και θα σιωπησω.

Τελος,δε νομιζω πως ενα παιχνιδι σαν το Wii Music που πουλησε 3.5-4 εκατομμυρια πατωσε.Ξερεις που χαλασε η συνταγη?Στο οτι -σε αντιθεση με Fit και Sports- ΔΕΝ ηταν το πρωτο στο ειδος του.Ειχαν προηγηθει τα ακρως επιτυχημενα Guitar Hero και Rockband και σε αυτη την ηδη διαμορφωμενη αγορα πηγε το Wii Music να κερδοφορησει.Για κακη του τυχη ομως,το κοινο μπορουσε να κανει συγκριση...

Πολυ επιτυχημενο το 'ο πελατης εχει παντα δικιο.'Πραγματικα,ειναι πελατειακη η σχεση,ειτε μας αρεσει ,ειτε οχι.Αλλα,αλλο αυτο κι αλλο το 'Οι περισσοτεροι πελατες εχουν παντα δικιο σε σχεση με τους λιγοτερους που εχουν παντα αδικο'.Ειναι τελειως διαφορετικο.Γιατι κι εγω κι εσυ κι αλλα καμποσα εκατομμυρια ανθρωποι ειμαστε πελατες και αυτο δε δικαιολογει καμια εταιρια-κολοσσο να μας αγνοει επειδη ειμαστε μειονοτητα.Το μαγαζακι δεν ειναι συνοικιακο,ειναι το μεγαλυτερο πολυεθνικο πολυ-καταστημα στη βιομηχανια.Εαν πας στο Πλαισιο,ας πουμε,για να αγορασεις εναν Mac,μαλλον θα φυγεις αηδιασμενος εαν ο πωλητης προσπαθει με το ετσι-θελω να σου πουλησει PC με Windows,επειδη τα Μακ -που πουλανε πολυ λιγοτερο- δεν τα φερνουν καν στο καταστημα τους.
Κι εκει ανακαλυπτεις με το πιο ασχημο τροπο,πως ο πελατης μπορει να μην εχει παντα δικιο,τελικα.

Kampas,


Συμφωνω με την εμπορικη δυναμικη.Αυτη η εμπορικη δυναμικη ομως δημιουργηται με επιστημονικη ακριβεια απο τα marketing departments.
Καποτε κανεις δεν εβαζε ταμπελα σε παιχνιδια της Capcom,Konami, κλπ πως ειναι ιαπωνο-κεντρικα.Κυκλοφορουσαν σε ολο το πλανητη και πουλουσαν εκατομμυρια,franchises που σημερα εχουν πια 'πεθανει'.Δεν αλλαξανε τα γουστα του κοσμου?Προφανως!Δεν αγαπησε ξαφνικα ο πολυς κοσμος ειδη παιχνιδιων οπως τα FPS που καποτε θεωρουνταν μονο για λιγους?Μηπως ειναι τυχαιο που αυτη η αλλαγη συνετελεσθη απο το στιγμη που ασχοληθηκε η Microsoft με τη βιομηχανια?Μηπως ανοιξε τις πορτες και χρηματοδοτησε Αμερικανικα studios που μεχρι τοτε εξειδικευση ειχαν μοναχα στα FPS και στα Action shooters κι εριξε το γιγαντιαιο τμημα marketing που διαθετει για να πλυμμηρισει η αγορα με τετοια παιχνιδια?Απο τοτε ,χρονο με το χρονο,παιχνιδια ιαπωνικα δεν περιθωριοποιουνται ολοενα και περισσοτερο?Αυτο,μεσα σε λιγα χρονια,δεν οδηγησε στη συρρικνωση της Ιαπωνικης αγορας?Δεν εχει αλλαξει το status quo της βιομηχανιας?

''Στην πραγματικότητα οι καταναλωτές αποφασίζουν και προστάζουν τι θα κυκλοφορήσει μαζικά και τι όχι, ανάλογα με τις αγορές προϊόντων που κάνουν'',γραφεις.
Νομιζω,πως ενα απο τα βασικα στοιχεια που εχει η καθε εταιρια ειναι η φιλοσοφια της στα προιοντα που βγαζει.Εαν το παραπανω σχολιο ομως ισχυει (που δεν ισχυει,απλως το συνηγορο του διαβολου κανω),τοτε γιατι η Νιντεντο δεν βγαζει παιχνιδια FPS με online multiplayer στο στυλ του Halo και του Call of Duty?Γιατι δεν βγαζει ενα driving sim οπως το Gran Turismo?Οι καταναλωτες δεν αποφασιζουν με τις  αγορες των προιοντων τους,η μηπως οχι?Χμ....

''Το επιχείρημα ότι βγάζει λεφτά από έναν τίτλο, άρα μπορεί να χάσει λεφτά από έναν άλλο δεν μου λέει τίποτα. Στόχος είναι ο κάθε ένας τίτλος ξεχωριστά να είναι εμπορικά βιώσιμος.'' γραφεις λιγο παρακατω.
Κι εγω που νομιζα πως το Wii Fit πακετο με τη ζυγαρια πωλουνταν σε τιμη κοστους!Ξεχωρα ομως απο τη πλακα,οταν μια εταιρια εγκρινει ΕΞΑΡΧΗΣ την αναπτυξη καποιων παιχνιδιων,αυτο σημαινει πως απο πριν, η ερευνα αγορας που ειχε κανει, της εδειξε πως υπαρχουν περιθωρια κερδους.Μπορει φερ'ειπειν τa Another Code,Hotel Dusk να μην αγγιζουν σε πωλησεις το Galaxy,αλλα δεν κοστιζουν και το ιδιο για να φτιαχτουν.Low-budget παιχνιδια ειναι,κακα τα ψεμματα .Με βαση λοιπον αυτες τις παραμετρους(development time and budget) κρινει μια εταιρια απο ΠΡΙΝ εαν το παιχνιδι ειναι εμπορικα βιωσιμο και γι αυτο το χρηματοδοτει. Γιατι πρεπει να κανει ενα παιχνιδι τις πωλησεις του NSMB,του Wii Sports η του Galaxy για να ειναι εμπορικα βιωσιμο?Και 50.000 να κανει,μπορει το παιχνιδι να εχει κερδος αναλογα με το εκαστοτε budget του παιχνιδιου.
Τελος,ξαναγραφω πως,παιχνιδια που εχουν κυκλοφορησει στη μικροτερη αγορα του πλανητη και δεν πουλησαν καλα,δεν σημαινει πως αυτα τα παιχνιδια δεν θα πουλησουν σε αγορες 2 και 3 φορες μεγαλυτερες.Μια προβληματικη αγορα οπως η Ιαπωνικη,δεν ειναι και το καλυτερο κριτηριο για να κρινουμε την εμπορικη βιωσιμοτητα ενος τιτλου.

Έχεις και καποιο δίκιο στα όσα λες. ΟΚ, κάποιοι απο τους επιτυχημένους κάθε εποχής είναι παροδικές μούφες, ο χρόνος θα δείξει. Ακόμη όμως κι οι διάττοντες αστέρες ψυχαγωγούν το κοινό τους, όσο βραχυπρόθεσμο κι αν είναι αυτό. Δε μπορείς όμως να λες οτι δεν υπήρχε κάτι παρόμοιο με Wii Sports, γιατί τότε βλέπεις το πράγμα μόνο στο πρόσφατο παρελθόν. Ψάξε και βρες στο NES, ποιά παιχνίδια πουλούσαν σαν τρελά; Tennis, Golf...σου θυμίζουν κάτι; Και το Music είχε πρόγονο στο Mario Paint (όχι το ίδιο πράγμα, το ξέρω, αλλά η θεμελιώδης ιδέα είναι η ίδια:User Generated Content). Ο Kampas το είπε αρκετές φορές, το marketing θα βοηθήσει, αλλά μονάχα όταν το προϊόν έχει περιεχόμενο και ουσία. Όσο και marketing να κάνεις, αμα πουλάς μπούρδες, κανείς δε θα τς πάρει (με λένε Kinect).Η Νintendo ξέρει τι κάνει απο αυτή την άποψη...

Το ζήτημα, κι έχεις όπως είπα και κάποιο δίκιο, είναι πως είναι κρίμα κάποια πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια να μην κυκλοφορούν σε κάποιες περιοχές. Έχει δείξει η εμπειρία πως πολλές φορές οι publishers (ή όποιος άλλος ειναι υπεύθυνος, δεν ασχολούμαι και δε γνωρίζω) έχουν κάνει λάθος. Ας θυμηθούμε τα Final Fatasy του SNES, ή το Smash Bros. του Ν64 το οποίο δεν είχαν σκοπό να το βγάλουν εκτός Ιαπωνίας αν δε γινόταν ολόκληρο κίνημα τότε. Κάποιες φορές, οι οργανωμένες προσπάθειες (σαν αυτήν που ανέφερε κι ο Tanno) μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα, αλλά θα έπρεπε να το ψάξουν κι οι ίδιες οι εταιρίες. Το θέμα παραμένει πως υγιής επιχειρηματικότητα χωρίς ρίσκο δε μπορεί να υπάρξει. Όι επιχειρήσεις gaming πρέπει να μάθουν να παίρνουν ρίσκα, αλλιώς η κατάσταση στο gaming μόνο χειρότερη θα γίνει γιατί το "μια απο τα ίδια" οδηγεί σε στασιμότητα κι η στασιμότητα σκοτώνει ο ενδιαφέρον. Αυτό τουλάχιστον λέω εγώ σαν άσχετος με το πως γυρίζουν τα γρανάζια της μηχανής.

Επειδή το κοινό του Wii έχει αποδείξει με το πορτοφόλι του ότι δεν ενδιαφέρεται για FPS;

Πόσοι κλώνοι του Fit ή του Sports είχαν αντίστοιχη εμπορική επιτυχία; Γιατί δεν τα κατάφεραν, ακόμα και σε περιπτώσεις που είχαν επενδύσεις σε επίπεδο επικοινωνίας; Μήπως επειδή οι καταναλωτές έκριναν τους κλώνους ποιοτικά κατώτερους;

Εν μέρει, αυτό που περιγράφεις βγάζει και ένα επικίνδυνο συμπέρασμα σε σχέση με την πειρατεία και την βιομηχανία. Μήπως τίτλοι όπως το Resort ή το Fit είναι και πιο "ασφαλής" ενάντια στην πειρατεία σε σχέση με τους πιο "παραδοσιακούς" τίτλους. Μήπως είναι και αυτός ένας λόγος που πλέον και οι τρεις εταιρίες κονσολών στρέφονται στην λογική τίτλων όπως το Wii Sports Resort;

Το καλό με αυτό το κοινό είναι ότι δεν μπαίνει στην λογική "χμμμμ... το καινούργιο Κρα Σα Κι του Τσου JRPG που κυκλοφόρησε από το Ψ studio της Ιαπωνίας και πήρε 50άρια από το Famitsu δεν θα κυκλοφορήσει στην Ευρώπη και άρα πρέπει να βρω ένα τρόπο να το πειρατεύσω (και να μάθω Ιαπωνικά)". Το καλό με αυτό το κοινό είναι ότι δρα πολύ πιο "προβλεπόμενα" με τα hobby του. Πάει στο σινεμά για να δει μία ταινία και πάει στο κατάστημα για να αγοράσει ένα παιχνίδι.

Όσο για το επιχείρημα με τα καταστήματα λιανικής που επιμένεις να φέρνεις στη συζήτηση, σου ξαναλέω ότι δρουν ενάντια στην κυκλοφορία των πιο ψαγμένων τίτλων και όχι υπέρ. Εάν δεν υπάρχει ζήτηση από πλευράς λιανεμπορίου, ασκείται μεγάλη πίεση ενάντια στην κυκλοφορία ενός τίτλου ή προϊόντος. Κανένα Πλαίσιο ή play ή οποιοσδήποτε άλλος δεν έχει σκοπό να αγοράσει ένα τίτλο εάν δεν πιστεύει ότι θα πουλήσει μέχρι και το τελευταίο αντίτυπο στην τιμή που προβλέπει η κερδοφορία που θέλει να βγάλει βάσει του κόστους. Αν του "κάτσει" το Hotel Dusk και βλέπει το 30% της ποσότητας που αγόρασε αρχικά να περιμένει στα ράφια, πολύ απλά δεν θα αγοράσει ΚΑΘΟΛΟΥ από το Hotel Dusk 2 (και πάλι τυχαίο παράδειγμα, καθώς και αυτός ο τίτλος πέτυχε τον εμπορικό του στόχο και για αυτό και είμαστε ευτυχής για τον τρίτο τίτλο της σειρά στο DS, παρά την ατυχή εξέλιξη με τη Cing).

Παμε πρωτα στα FPS.Πιστευεις πως το κοινο του Wii εχει αποδειξει πως δεν ενδιαφερεται για το συγκεκριμενο ειδος.Απο που το συμπεραινεις αυτο?Μηπως απο τις πωλησεις ενος CoD που ηταν 2-years old port?Και σημειωτεον,οχι μονο εμπορικα βιωσιμο αποδειχθηκε αλλα και κερδοφορο, αφου το περασε χαλαρα το εκατομμυριο σε πωλησεις.Απο που αλλου?Μηπως απο το The Conduit?
Η τελευταια φορα που η Νιντεντο εκανε publishing σε FPS ηταν στο Geist για το Κυβο το οποιο απετυχε.Φταιει κι εκει το κοινο,η μηπως το παιχνιδι ηταν απλως μαπα?
Καποτε,το κοινο της Νιντεντο εκτοξευσε ενα Goldeneye στα 8 εκατομμυρια πωλησεις (νουμερο αντιστοιχο με το σημερινο Halo).Παιχνιδια απο Turok μεχρι Perfect Dark πουλουσαν καμποσα εκατομμυρια.Κυριολεκτικα μας εκανε να μαθουμε και να αγαπησουμε το ειδος.Τι εγινε αυτο το κοινο?Που πηγε?
Αλλα οπως πολυ σωστα αναφερεις,εδω δεν μιλαμε για το κοινο της Νιντεντο,μιλαμε για το κοινο του Wii.Τωρα,η πολιτικη της εταιριας ειναι διαφορετικη.Η εταιρια στραφηκε σε ενα νεο κοινο-υπο προυποθεσεις το δημιουργησε κιολας- και σε αυτη την αγορα τα μονα εμπορικα βιωσιμα παιχνιδια ειναι πολυ συγκεκριμενα και περιορισμενων ειδων...Πειραζει που αυτο με βρισκει αντιθετο ως καταναλωτη?

Οσον αφορα τους κλωνους των Sports και Fit.Προφανως οι καταναλωτες εκριναν ποια παιχνιδια ειναι  καλυτερα.Απο κει και περα,αυτοι οι κλωνοι ποσο κοστισαν για να φτιαχτουν?
Μπορει να θεωρουμε αποτυχια ενας κλωνος του Wii Fit να πουλησει 100.000 κομματια μπροστα στα 20 εκατομμυρια που πουλησε το 'πρωτοτυπο'.Οταν ομως αυτος ο κλωνος ειναι τοσο low-budget απο μια ομαδα προγραμματιστων 10 ατομων,οι 100.000 πωλησεις ειναι χρυσορυχειο.Εαν το μοντελο αυτο δεν ηταν επικερδες,θα ειχε σταματησει εδω και χρονια το μηχανημα να βομβαρδιζεται απο τετοια παιχνιδια.

Στο θεμα της πειρατειας.Πειρατεια υπηρχε πολυ πιο εντονη απ'οτι στο Wii,την εποχη των 2 Playstation.Κανεις ομως δεν τη χρησιμοποιουσε ως αλλοθι.Γιατι?Επειδη το περιβαλλον αγορας ηταν πιο ανοικτο ωστε να πουλανε και να ειναι εμπορικα βιωσιμα περισσοτερα ειδη παιχνιδιων απο ολες τις ηπειρους.Τωρα,εαν τελικα το παρασιτο ειναι καρκινος κι επηρεασε τις αλλες δυο εταιριες να στραφουν σε party mini-games αυτο θα το δειξει η ιστορια.Μεχρι τωρα παντως,ποτε η πειρατεια δεν εχει κατορθωσει να επηρεασει σε τοσο μεγαλο βαθμο πολυεθνικες εταιριες ωστε να αλλαξουν ολο το στρατηγικο τους μοντελο.Αν θελεις τη γνωμη μου,αυτες οι εταιριες μυριστηκαν χρημα απο την επιτυχια του Wii στο συγκεκριμενο αγοραστικο κοινο κι ειπαν να επωφεληθουν.

Τελος,αυτο που εχει κατορθωσει τοσα χρονια η Νιντεντο,ειναι το ονομα της να ειναι συνωνυμο της ποιοτητας στα ματια των καταναλωτων.Αυτο χρησιμοποιουν ακομψα ως επιχειρημα και πολλοι third-parties.Το κοινο του Wii αγοραζει ΚΥΡΙΩΣ παιχνιδια με το ονομα της Νιντεντο επανω.
Γι αυτο δυσκολευομαι πολυ να πιστεψω πως ενα καταστημα λιανικης ΔΕΝ θα αγορασει ενα παιχνιδι που το κανει publishing η Νιντεντο.Το ονομα και μονο ειναι εγγυηση.
Ας υποθεσουμε ομως πως εχεις δικιο και πως καποια παιχνιδια δεν τα θελουν οι καταστηματαρχες.Σε προηγουμενο post ανεφερα 2-3 απλους κι ανεξοδους τροπους.
Απο κει και περα,εαν καποια στιγμη-που το ευχομαι- κυκλοφορησει στην Ευρωπη το Xenoblade και φτασουν στις αποθηκες σας 2 εκατομμυρια κομματια (οσα FFXIII εβγαλε η Square στην Ευρωπη),τοτε δεν θα φταινε οι καταστηματαρχες που δεν θα τα απορροφησουν,ουτε και φυσικα το 'αγνωμων' κοινο του Wii.Απλως,καποιοι στο αρμοδιο τμημα της Νιντεντο Ευρωπης θα πρεπει να σκεφτονται σοβαρα να αλλαξουν επαγγελμα....

Ναι αλλά, πλέον έχουμε ξεφύγει από το θέμα της πειρατείας...

Ανοίγω νέο θέμα (και σου το χρεώνω), για να μπορούμε να το συνεχίσουμε εκεί.

http://ap.nintendo.com/index.jsp <- Κοίτα να δεις, δεν ήξερα ότι είχαν ειδικό παράρτημα στο site :)